ikkan meer dan je denkt


Jongeren met een lichamelijke, psychische of verstandelijke beperking hebben veel in hun mars. Ja, toch?! Daarom buigt de Eerste Kamer zich dit najaar over een wijziging in de Wet Wajong. In deze voorgestelde wijziging staat niet langer het recht op uitkering centraal, maar het recht op begeleiding naar werk. Zo worden jongeren met een beperking geholpen bij het vinden en houden van een baan, liefst bij een reguliere werkgever. Als de wijziging doorgaat, gaat de verandering gelden voor Wajongers die vanaf 1 januari 2010 instromen.

Om aandacht te vragen voor deze beoogde wetswijziging en de mogelijkheden van deze jongeren, is het ministerie een project gestart. Om te bewijzen dat jongeren met een beperking heel veel kunnen – meer dan veel mensen misschien in eerste instantie zouden denken – zullen 20 jongeren met een beperking zelf een tv-spot bedenken en maken.

ikkan je uitnodigen een tv-spotje te maken from ikkan on Vimeo.

Meer info en opgeven? http://www.ikkan.nl/wajong-wsw/

Het is een enerverend jaar geweest waarin we stevig hebben bijgedragen aan het agenderen van de problematiek rond de economische zelfstandigheid van kids met makke. Een zeer kleine greep: In verschillende sessies met minister Donner – met jongeren, werkgevers en belangenbehartigers – zorgden we voor waardevolle input voor het vormgeven van de nieuwe Wajong, ouders maakten duidelijk hoe zwaar het is case manager te zijn voor je eigen kind en met FORUM verkenden we de specifieke problemen voor allochtone jongeren. 2009 zal vooral een jaar zijn van bewustwording. Directeur van CrossOver, Yolan Koster, kijkt terug en vooruit.

Verandering komt niet vanzelf
We zijn goed op weg, maar dit jaar willen we ook nog meer doen, nog sterker inzetten op ervaringsdeskundigen en aandacht besteden aan fundamenteel wetenschappelijk onderzoek. Als je iets wil veranderen is het ook belangrijk om te weten hoe bepaalde ontwikkelingen zijn ontstaan. In een onderzoek wat we opzetten in samenwerking met ZonMW willen we bijvoorbeeld vaststellen waar de sleutelmomenten zitten die van invloed zijn op het leven, de carrière van de jongere, zodat we daar effectieve interventies op kunnen ontwikkelen.
Verandering komt niet vanzelf: we hebben te maken met veel verschillende organisaties, die ieder hun eigen belangen hebben. Dat maakt onze taak complex. Het maken van afspraken, het goed organiseren van projecten kost mede daardoor meer tijd dan je in eerste instantie verwacht.

Held óf slachtoffer
Het is geen onwil, maar een feit is dat veel partijen al jaren doen wat ze doen. De opgebouwde constellaties houden zichzelf in stand. Er zit weinig beweging in, weinig neiging tot zelfreflectie. Als het over mensen met een functiebeperking gaat zien veel mensen óf een held, óf een slachtoffer. Vaak niet gewoon die leuke buurjongen of die leerling in een klas. Zeker in een tijd waarin de overheid eigen verantwoordelijkheid benadrukt en minder het accent legt op het inbouwen van vangnetten en veiligheden is het juist zaak niet een slachtofferblik te hebben: we moeten zorgen dat jongeren in staat zijn – empowered – zijn om die eigen verantwoordelijkheid ook te dragen. Velen hebben dat, juist ook door het systeem van vangnetten, niet goed kunnen ontwikkelen. Laten we dus juist van deze overgang profiteren!

Ieder kind heeft recht op speciaal onderwijs
Ik zou bijvoorbeeld willen bereiken dat we voor ieder kind passend onderwijs mogelijk maken. Want ieder kind is uniek. Niks regulier onderwijs! Ieder kind heeft recht op ‘speciaal’ onderwijs.

Als CrossOver willen we ook in 2009 samenwerken met organisaties om hun instaat te stellen ambities te verwezenlijken, dromen aan werkelijkheid te koppelen en kennis aan de praktijk. Bruggen slaan, kwartjes laten vallen in gleuven die de machinerie in beweging brengen: Gleufverkenning dus. Verkent u mee?