Lees de gehele column op Binnenlands Bestuur

CrossOver bestuurslid Hans Spigt schrijft een twee wekelijkse column die ook op Binnenlands Bestuur verschijnt

Madurodam is dicht. De poort van de kleinste stad van Nederland blijft gesloten tot voorjaar 2012. De komende tijd wordt benut voor een grootscheepse renovatie. Dat is een goed idee, om niet te zeggen noodzakelijk. Dat zag ik eind oktober met eigen ogen, toen ik na lange tijd weer eens ronddwaalde in ons Nederland-op-z’n-kleinst.

Lees de gehele column op Binnenlands Bestuur

CrossOver bestuurslid Hans Spigt schrijft een twee wekelijkse column die ook op Binnenlands Bestuur verschijnt.

Bekijk de afleveringen op NCRV Document.

Van nabij ben ik er getuige van hoe zo’n bijltjesdag binnenkomt. De Stichting Welzijn Antillianen (SWA) in Rotterdam wordt aangezegd dat men per 1 januari aanstaande niet langer op subsidie kan rekenen. Pats-Boem. De bijl erin, met één ferme klap zover in de stam dat er geen houden aan is. En krakend klapt het in de jaren opgetuigde systeem om. Meer dan tien mensen dreigen hun werk te verliezen; honderden mensen zullen laagdrempelige ondersteuning in de Hollandse hulpverleningskluwe moeten missen. Maar toch, zonder kunnen ze niet, en dus zullen ze binnen afzienbare tijd weer opduiken in een andere zorg- en/of opvangvoorziening. Of ze glijden af, belanden in de goot, op straat, in de criminaliteit. Welk scenario het ook wordt, het brengt kosten mee. Dus, hoezo bezuinigen?

Lees de gehele column op Binnenlands Bestuur

CrossOver bestuurslid Hans Spigt schrijft een twee wekelijkse column die ook op Binnenlands Bestuur verschijnt.

Een derde sessie van deze boeiende conferentie van State Party’s over de Convention on the Rights op People with Disabilities  ging in op het realiseren van effectieve en volledige participatie in het politieke en openbare leven.

Politieke participatie (artikel 29 CRPD) trok veel aandacht naar zich toe en dus ging het over verkiezingen en de mogelijkheid om daaraan deel te nemen. Diverse staten zoals Nieuw Zeeland, Hongarije, Spanje en Jordanië rapporteerden inspanningen rond de concrete toegankelijkheid van stemlokalen en het beschikbaar stellen van persoonlijke assistentie daarbij om zelfstandig stemmen mogelijk te maken. Hongarije riep alle state party’s op om mensen met een disability op te nemen in hun delegatie.

Wereldwijd
Kenia, dat onlangs zijn eerste verplichte state party report instuurde, richt zich nu op een evaluatie van het hele proces van verkiezingen om naar boven te halen waar de belemmeringen zitten. En er gebeurt nog veel meer. Met assistentie van internationale organisaties hebben de Filippijnen een campagne gehouden om de registratie als stemgerechtigde onder gehandicapten te vergroten. Ook in Niger en Indonesië zijn campagnes gehouden om mensen te stimuleren om te stemmen. In Nepal, Guyana en Sudan is voorlichtingsmateriaal over de verkiezingen gemaakt voor mensen met een handicap, en in Armenië is gewerkt aan het bouwen van hellingbanen voor stemlokalen. En in Bangladesh, Liberië en Ghana zijn mensen met een handicap getraind om als official in een stemlokaal te werken. 

Internationale verplichtingen
Andrew Bruce van de EAD, de Electoral Assistence Division, (het VN bureau over verkiezingen) kent talloze voorbeelden van activiteiten op dit vlak van over de hele wereld en ging hier in zijn presentatie uitgebreid op in. Het zijn allemaal inspirerende voorbeelden van stappen vooruit die onder moeilijke omstandigheden toch gerealiseerd zijn. De afgelopen jaren is door de EAD gewerkt aan het op een rijtje zetten van alle internationale verplichtingen, standaarden en principes ten aanzien van verkiezingen. De Europese Commissie heeft hier een compendium van gemaakt en het Carter Center ontwikkelde een database. 

Wat brengt volledige participatie rond verkiezingen concreet met zich mee?
Voorafgaand aan de verkiezingen onder andere informatie over registratie van stemgerechtigden, voorlichtingsmateriaal en campagnemateriaal in toegankelijke formats; faciliteren van participatie van pwd in de activiteiten van politieke partijen en natuurlijk toegankelijke stemlokalen. Heel fundamenteel is te verzekeren dat er geen onredelijke beperkingen zijn bij het registreren als kandidaat en het campagnevoeren van mensen met een disability. Bij het stemmen zelf wordt aandacht gevraagd voor het rekruteren van verkiezingsofficials met een disability die actief zijn in de stemlokalen en voor het passend maken van de trainingsprogramma’s voor deze officials. Daarbij moeten stemmachines en formulieren natuurlijk beschikbaar zijn in toegankelijke formats. Na de verkiezingen gaat het er om dat klachtenprocedures en formulieren open en bruikbaar zijn en dat pwd die gekozen zijn ook daadwerkelijk hun functies kunnen vervullen op alle niveaus. De voorbeelden in het begin van dit artikel laten de vooruitgang zien die wereldwijd op dit punt geboekt wordt. Desondanks is het bewustzijn rond artikel 29 bij de stakeholders, onder andere de internationale organisaties die assisteren bij of toezien op eerlijke verkiezingen over het algemeen nog gering.    Tot zover de feitelijke stand van zaken rond artikel 29.

Uitsluiting
Echt spannend werd de round table sessie toen CRPD committee member Prof. Theresia Degener de in haar visie ergste mensenrechtenschendingen over politieke participatie van dit moment aan de orde stelde: de wettelijke en feitelijke uitsluiting van kandidaat te zijn en stemrecht van mensen die “legally incapacitated” zijn verklaard. In de praktijk gaat het om mensen met intellectuele beperkingen of psycho-sociale aandoeningen. In veel landen gelden op dit moment wetten die deze mensen het recht om te stemmen of verkiesbaar te zijn ontnemen. Mensen die in instituties leven kunnen in de praktijk vaak hun recht op politieke participatie sowieso niet uitoefenen, of ze nu onder “Legal guardianship” staan of niet.

Pleidooi
Degener maakte klip en klaar dat deze wetten en praktijken in strijd zijn met artikel 29 van de CRPD die stelt dat alle mensen met een beperking of chronische aandoening, ongeacht wat de aard is van hun aandoening of beperking, een gelijk recht hebben om deel te nemen aan de verkiezingen. Ze stelde dat het de hoogste tijd is om de diep gewortelde stereotypen over mensen met verstandelijke en psycho-sociale aandoeningen ter discussie te stellen. En om te onderkennen dat de notie dat stemmen een sterk rationele en intellectuele beslissing is een illusie is: “They are NOT unable to make political choices and they are NOT easily to be manipulated. It is time to challenge the believe of voting as a highly rational and intellectual decision. And it is time to give up the fear that democracy is threatened by giving all disabled people the right to vote.” 

Degener’s pleidooi werd op krachtige en ontroerende wijze onderstreept door mevrouw Maria Alejandra Villanueva, activist en voorzitter van de Down Syndrome Society van Peru. Villanueva deelde haar ervaringen van uitgesloten zijn van het stemrecht, van de lange en vernederende strijd die zij met hulp van haar ouders heeft gevoerd om dat stemrecht weer terug te krijgen. En hoe wezenlijk het voor haar was om dat stemrecht uiteindelijk weer terug te krijgen.   

Fundamentele discussie
Inmiddels ben ik weer terug in Nederland van deze inspirerende VN conferentie. Het is tijd voor een fundamentele discussie over onze denkbeelden en vooroordelen. Het is tijd voor herziening van wetgeving die burgers uitsluit van verkiezingen en andere rechten. Het is de hoogste tijd voor het weghalen van alle belemmeringen die gelijke kansen van mensen verhinderen. Het is tijd voor het openstellen en bruikbaar maken van alle scholen, overheidsgebouwen, speeltuinen, treinen, werkplekken en stemlokalen voor iedereen. Het is de allerhoogste tijd voor ratificatie en implementatie van dit belangrijke verdrag. Laten we allemaal doen wat we kunnen om dat te realiseren, MAKE THE RIGHT REAL!!!

Lees het vraaggesprek over onder meer Nico’s levensmotto en inspiratiebronnen.

‘Je mag er zijn, met al je mogelijkheden en al je beperkingen.’

Nico Blok

Alle lidstaten van de Verenigde Naties zijn uitgenodigd op deze VN conferentie, ook diegenen die de CRPD nog niet ratificeerden. Ik heb de afgelopen dagen uitgebreid gezocht naar een Nederlandse delegatie, maar niet gevonden. Op geen enkel moment is er een zichtbare bijdrage vanuit Nederland geweest. Wat een gemiste kans op ontwikkeling, op inspiratie. De conferentie is zo rijk. Het is moeilijk om te kiezen uit de vele belangrijke en bruikbare presentaties en onderwerpen die voorbij komen.

Arbeidsparticipatie
For now kies ik arbeidsparticipatie. Donderdag was de paneldiscussion on employment. Niet verrassend werd hier onderstreept dat de employment rate of pwd laag is. Maar het blijkt al lang laag te zijn. Stig Langvad uit Denemarken, oa lid van de Committee on the CRPD gaf aan dat de employment rate anno 2011 in Denemarken niet verbeterd is ten opzichte van 50 jaar geleden, mind you! De EU delegatie bevestigde dit met de constatering dat de employment rate over de hele wereld al lange tijd stagneert. ProfessorMc Callum, chair of the CRPD committee citeerde een OECD rapport van November 2010. De OECD stelt dat de employment rate of pwd in de lidstaten 40% lager is dan onder mensen zonder. En specifieker de positie van vrouwen wdis daarbij weer slechter als die van mannen wd, een verschil van afgerond 13%.

Verschillen
Natuurlijk zijn er kleine en grote verschillen tussen de verschillende landen, de werkloosheid onder PWD is bijvoorbeeld in Zuid-Afrika veel lager dan in Denemarken, maar overal is de employment rate laag. Langvad gaf verder aan dat kinderen en jongeren met een beperkingen die school (primary+secondary) afsluiten nog altijd niet met dezelfde level of education uitstromen als anderen. Verontrustende constateringen die de Nederlandse situatie in een breder perspectief plaatsen. Helpen alle incentives en programma’s dan niet? Verschillende sprekers gaven aan dat er vele samenhangende onderliggende oorzaken zijn voor de lage arbeidsparticipatie. Sommige oorzaken zijn universeel andere specifiek voor een bepaalde regio.

Klassen
Javed Abidi van India(check out his marvellous presentation wich will appear on enable.org) vertelde bijvoorbeeld dat er tot 1995 in India een systeem was waarin arbeid ingedeeld was in vier klassen die elk een bepaald inkomensniveau garandeerden. PWD, hoe getalenteerd en ontwikkeld ook, mochten alleen werken in de laagste inkomenscategorie. Abidi onderstreepte de samenhang in de employment problematiek met de uitspraak dat werk niet mogelijk is zonder education en dat werk en onderwijs niet mogelijk zijn zonder toegankelijkheid in alle aspecten. A range of linked measures is needed waarbij de private sector ook accountable wordt.

Allereerst legislative measures en een sterk non-discriminatiebeleid, wage subsidies and quota schemes als onderdeel van non-discriminatiebeleid worden genoemd. Wat betreft de quota: deze kunnen gezien worden als een vorm van affirmative action as meant in article 27 CRPD. Ze werken alleen met een sanctie zoals een Europese studie van Liza Waddington al een tijd geleden concludeerde.

Last but not least
Last but not least educating people and informing them maar alles als onderdeel van een samenhangend beleid. Spreading posters and brochures will not change the picture! En economisch slechte tijden geven geen excuus om niets te doen op dit gebied.

Tot zover New York.

PS
Het enige aspect waar nog weinig aandacht aan besteed wordt op het gebied van arbeid, maar ook breder over rechten op allerlei terrein is concrete en praktische scholing en training van skills van mensen zodat ze hun rechten ook werkelijk kennen en weten hoe ze deze concreet kunnen benutten. In New Zeeland, dat werkgelegenheid als prioriteit van haar beleid ziet heeft men People First ingehuurd om mensen met intellectual disabilities te scholen over hun rechten op het gebied van arbeid.

Maar de troonrede heeft steeds meer een folkloristische functie. Immers, de boodschap ligt toch al op straat, dankzij dat andere populaire Haagse gezelschapsspel: Lekker Lekken! En zo simpel als het dit jaar ging, zagen we het nog niet eerder. Een eenvoudige journalistieke burger kon gewoon zonder de DigiD van HM inloggen en door de nog geheime begroting bladeren. Deze keer viste onze Frits van RTL lelijk achter het net.

Lees de gehele column op Binnenlands Bestuur

CrossOver bestuurslid Hans Spigt schrijft een twee wekelijkse column die ook op Binnenlands Bestuur verschijnt.