Het zal je maar gebeuren. Krijg je loonsverhoging, hou je minder geld over. Staaltje van regelgeving in ons toch al zo dichtberegelde land. Waarbij de  spelregels niet altijd gunstig uitwerken, en zelfs een voordeelregel nadelig uit kan pakken. Lees de bijdrage van Marieke de Koning. Loonsverhoging? Mooi niet dus!

Als projectleider bij CrossOver kreeg ik net als iedereen onder dezelfde CAO, in juni een loonsverhoging. Yes, dacht ik,  toch altijd lekker om er wat extra geld bij te krijgen. Omdat ik naast het salaris nog een gedeeltelijke Wajonguitkering ontvang van het UWV gaf ik deze loonsverhoging netjes door, om problemen te voorkomen. Na een paar weken kreeg ik een brief van het UWV. Tot mijn verbazing stond daarin dat mijn uitkering verlaagd zou worden. Nou, maar even bellen dan om te vragen hoe het precies zit.

Na een gesprekje met het callcentrum, kreeg ik de belofte dat ze me binnen 24 uur terug zouden bellen. En, ja hoor dezelfde dag kreeg ik een telefoontje van het UWV. Wat bleek: door de loonsverhoging was ik in een andere categorie voor arbeidsongeschiktheid terecht gekomen. Ik zat voor de loonsverhoging al op het randje, en door de loonsverhoging was ik de grens gepasseerd. Maar  hoe kan dat toch? Het is een CAO-loonsverhoging, die moet toch in je manmaatberoep doorberekend worden? Nee, was het antwoord: de manmaatberoepen worden door het CBS geïndexeerd, deze indexering heeft niets te maken met de CAO-afspraken.  

Hoewel ik het niet gevraagd heb,denk ik dat de indexering van deze bedragen gelijk loopt met die van de uitkeringen. Die zijn in de meeste gevallen lager dan de verhogingen die in de verschillende CAO’s worden afgesproken. Pech hebben dus: het resultaat van deze loonsverhoging is voor mij: min 40 euro netto. En dan zeggen ze dat werken altijd loont daar in Den Haag! In dit geval dus niet. Een voordeel heeft het wel: Ze moeten mijn loon nu wel erg verhogen,  wil ik weer hetzelfde probleem krijgen.

Revalidatie op school biedt voordelen

Het Revalidatiecentrum Amsterdam (RCA) biedt sinds enige tijd in samenwerking met zorgverzekeraar Agis/Achmea de mogelijkheid om revalidatie te laten plaatsvinden op scholen. Het gaat daarbij vooralsnog om vier Amsterdamse scholen: de Mytyl-Tyltylschool voor kinderen met een lichamelijke of meervoudige beperking, twee basisscholen voor langdurig zieke kinderen (de W.B. Noteboomschool en de Dr. Coronelschool) en het Orion College voor voortgezet speciaal onderwijs.

  (meer…)

In Roemenië: schoolklas voor kinderen met beperking

Onder de oppervlakte van het dagelijks wereldnieuws, zijn ook heel wat sympathieke acties te melden. Mensen die zich inzetten voor een missie, een goed doel. De bekendheid reikt echter vaak niet verder dan de kring van familie, vrienden en kennissen, terwijl het best meer aandacht en morele support zou verdienen. Zoals de fietstocht van Anja vd Stok en haar fietsvriendin Bea.
(meer…)

Tjaco van der Weerd start met Kumara Music

Op 26 juni 2010 vond in St. Michaelskerk van Oudewater een bijzonder orgelconcert plaats. Uitvoerend musicus: de in Sri Lanka geboren Tjaco van der Weerd (1990). Het concert – met samenzang – was tegelijk bedoeld ter introductie van zijn eerste solo-orgel CD. Bovendien startte hij dit jaar als zelfstandig ondernemer met een eigen muziekbedrijf.

(meer…)

Het derde en laatste deel over de visie van Marieke de Koning op het rapport van de commissie Maatstaf ‘Meer Mogelijk maken, studeren met een functiebeperking in het hoger onderwijs’. Marieke is ervaringsdeskundige als student met functiebeperking in het hoger onderwijs en werkzaam bij CrossOver. Dit keer aandacht voor het lesprogramma, aanspreekpunten en ondersteuning.

  (meer…)

Marieke de Koning, ervaringsdeskundige als student met functiebeperking, bezocht de Reünie op de Supportbeurs. Een event op de beurs, georganiseerd door CrossOver, waarbij bezoekers terugblikken op hun schoolperiode en hun ervaringen van toen met elkaar delen.
(meer…)

Mark de Groot is projectmanager Patiënt- en Cliëntorganisaties bij OBA-Milesstones. Zijn loopbaan is een schoolvoorbeeld van doorzetten om optimaal te kunnen participeren – ook met een beperking. Door een groeistoornis is zijn lengteontwikkeling blijven steken op 1,20 m. Ook heeft Mark een hoorbeperking. Toen hij zes jaar was kwam hij – met een spraak- en taal achterstand – bij het SBO De Weerklank in Leiden. Daarna leek hij automatisch door te stromen naar het VSO. Al in het eerste jaar besefte Mark dat het VSO hem geen beroepsmatig toekomstperspectief kon bieden. En hij stapte over naar het regulier onderwijs – tegen het schooladvies in. Zijn ouders steunden hem echter voluit. “Daar ben ik ze nog dankbaar voor.” Via Mavo en VWO bereikte hij het HBO en volgde een volwaardige opleiding. Een omweg van drie jaar. Toch vond hij het VSO jaar een goede ervaring, met name het onderdeel Symbiose-onderwijs. Daarover gaat zijn bijdrage.

  (meer…)

Participeren, er wordt veel over gepraat. Over nut en noodzaak van meedoen. Meedoen naar vermogen, uiteraard. Waarbij mensen hun talenten moeten volgen, en niet hun beperkingen.
Als gezegd, we praten er veel over in dit land. Dat is prima, en ook zeker nodig, om zoveel mogelijk neuzen dezelfde kant op te krijgen. Om drempels te slechten, om regels aan te passen, en plannen te maken om het voortaan beter te regelen.

(meer…)

‘Say Cheese’! Het is een wat belegen uitspraak die fotografen gebruiken om mensen een (glim)lach te ontlokken zodat zij wat vrolijker op de foto komen. Juist daarom wordt dit motto nieuw leven ingeblazen door de stad Gouda. Want wie zegt: Say Cheese, zegt: zeg Kaas. En wie kaas zegt, zegt Gouda.  Dat is ongetwijfeld de gedachte van de bedenkers van het concept, dat voor de stad Gouda moet bijdragen aan een vrolijker en dus beter imago. Dat gebeurt onder meer via posters, advertenties en freecards met breed glimlachende mensen – van oud tot zeer jong – die het motto Say Cheese in praktijk brengen. 

Tot zover een gewoon verhaal van een gewone stad die zich van de beste kant wil laten zien. Maar ook als het gaat om de participatie van mensen met een beperking gebeuren er in Gouda zaken die een glimlach oproepen.
Zo is dit voorjaar in de Goudse binnenstad een bijzonder lunchcafé geopend: Juuls. Het bijzondere is dat de initiatiefnemers – Willemien te Brink en Annemarie Snijder – in Juuls werk bieden aan mensen met een verstandelijke beperking. ’Daarmee bieden wij deze medewerkers kans op een actieve rol in de samenleving en het draagt bij aan een grotere maatschappelijke acceptatie, juist ook door de contacten met gasten en collega’s.”

Juuls is een professioneel (non profit) bedrijf waar men werkt met verse producten en waar hygiëne, gastvrijheid, gezelligheid en laagdrempeligheid hoog in het vaandel staan.

De opening in maart is verricht door niemand minder dan staatssecretaris Marja van Bijsterveldt, die het initiatief toejuicht. Zij noemde Juuls een goed voorbeeld van initiatieven die onze samenleving hard nodig heeft.  Om haar waardering te onderstrepen gaf zij de initiatiefnemers een speciaal voor de gelegenheid geïntroduceerde Goudse Heldenkaas.  Inderdaad: Say Cheese!

Of de kwaliteit van de geserveerde lunch ook een glimlach ontlokt? Vast wel. Maar daarover binnenkort meer, in een getuigenverslag.  Nieuwsgierig? Kijk op http://www.lunchcafejuuls.nl/

Redactie