Archief van categorie ‘Ervaringsverhalen’

What you see is not what you get

dinsdag 11 november 2008

De weegschaal geeft ongeveer 40 kilo aan als Nico Blok erop staat. Op een lengte van 1.77 meter is dat op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. Door een aangeboren spierziekte lijkt hij wel wat op de langgerekte figuren die Alberto Giacometti beeldhouwde, halverwege de vorige eeuw. Maar deze gestileerde, droomachtige figuren speelden geen tafeltennis, en rondden ook geen universitaire studie economie af. Die beelden verblijven overigens tot acht februari zwijgend en surrealistisch in de Kunsthal van Rotterdam. En Nico? Die laat de enerverende tijd van paralympische hoogtepunten en alles wat daaruit voortkomt wat betijen, voordat hij op zoek gaat naar werk.
(meer…)

Van een uitkering naar betaald werk: een extra baan, deel 2

maandag 27 oktober 2008

Aan het werk gaan vanuit de Wajong en een invaliditeitspensioen blijkt ‘a hell of a job’. Annemiek, een vrouw van 1.20 lang, doet verslag van een bastion van instanties en regels, èn hoe ze daar doorheen breekt. Lees mee hoe het Annemiek vergaat in deel 2 van deze serie dagboeknotities. Het eerste telefoontje met het UWV is gepleegd…wat nu?

(meer…)

Van een uitkering naar betaald werk: een extra baan

dinsdag 14 oktober 2008

Een nieuwe baan betekent een nieuwe uitdaging, maar niet alleen in het werk! Door een muur van instanties en regels heenbreken… dat is pas een uitdaging. Eigenlijk dekt het woord de lading niet eens: het lijkt meer op een strijd, een complete baan naast een baan, een soort topsport. Ze zouden er medailles voor moeten uitreiken. De komende weken doe ik –Annemiek vrouw van 1.20m lang -  online verslag van deze slapstic en stoomcursus in doorzettingsvermogen. Een weblog over wat ervoor nodig is om als persoon ‘met een afstand tot de arbeidsmarkt’ als projectleider aan de slag te gaan….Vandaag deel I


In december 2007 krijg ik te horen dat ik bij mijn nieuwe werkgever van start kan. Wat heerlijk om na een krappe zes jaar weer aan het werk te kunnen! Wel roept opnieuw werken allerlei vragen op. Ik bel het UWV, dat alleen bereikbaar blijkt via een call-center. Ik verzoek om contact met een arbeidsdeskudige, zodat we kunnen doornemen hoe mijn actuele status quo is. Mijn uitkering bestaat op dat moment uit een ratatouille van WAO, Wajong en invaliditeitspensioen. Een gesprek met een arbeidsdeskundige moet ik schriftelijk aanvragen, krijg ik als antwoord. “Kan ik niet gewoon nu een afspraak maken?”, vraag ik nog, in mijn kinderlijke onschuld. “Nee, dat is nu eenmaal zo geregeld”, luidt het antwoord. Op mijn vraag of dat niet wat omslachtig is antwoordt de man dat hij daar niets aan kan doen. En als ik vraag waar naartoe en ter attentie van wie ik de boel moet opsturen krijg ik droogjes te horen: “Gewoon, naar het UWV.” De rest van ons gesprek maakt voor mij de situatie zo helder als matglas. Hieronder een ludieke want waarheidsgetrouwe weergave van ons gesprek. Overigens berust iedere overeenkomst tussen de genoemde ‘personages’ en de werkelijkheid op louter ervaring. (meer…)