Marnix Brockmeier is 28 jaar en heeft sinds april (tijdelijk) een baan bij Publicis Consultants | Van Sluis als media- en informatiemanager. Hij heeft informatiemanagement gestudeerd en rondde de studie in de zomer van 2009 af. Marnix is gehandicapt en vertelt op deze blog over zijn ervaringen met deze nieuwe en uitdagende baan. Een kans die hij met beide handen en veel enthousiasme aangrijpt. Zo blijkt uit zijn eerste verslag.
Projectleider Brigitte van Lierop is voor een werkgeversdossier op zoek naar de Wajongwerkt-markten in 2010. Een verslag van deze zoektocht: Op de UWV site vond ik de volgende tekst:
In 2010 vinden er Wajongwerkt-markten plaats in de maanden mei, september en november. En in 2011 wordt in de maand februari een Wajongwerkt-markt gehouden. Aan u de keuze!
Marieke de Koning, ervaringsdeskundige als student met functiebeperking, bezocht de Reünie op de Supportbeurs. Een event op de beurs, georganiseerd door CrossOver, waarbij bezoekers terugblikken op hun schoolperiode en hun ervaringen van toen met elkaar delen.
(meer…)
Als redacteur van deze rubriek moet ik (man, 50+) iets bekennen. Het overkwam me. Noodgevalletje. Hoge nood, om exact te zijn. Het is zondagmiddag 16 mei. Galgenwaard, de thuisbasis van FC Utrecht. Samen met 20.000 andere liefhebbers ben ik toeschouwer van de laatste wedstrijd van het seizoen. De moeite waard, in een leuke pot wint Utrecht met 4-1 (van Roda) en plaatst zich voor Europees voetbal. Maar dat terzijde. Waar het om gaat, is mijn pauze-ervaring in de stadioncatacomben, waar je moet zijn voor de horeca én sanitaire voorzieningen.
Negentien jaar volgde Ria Bremer het zwaar gehandicapte jongetje Sam, doof en blind door een spierziekte. Een film over de worsteling van zijn ouders, het dilemma van de dokters en de levenslust van Sam.
In grote lijnen hebben ze de juiste problemen te pakken in het rapport van de commissie Maatstaf: ‘Meer Mogelijk maken, studeren met een functiebeperking in het hoger onderwijs.’ Maar het probleem blijft ‘m zitten in de context. Ook buiten de onderwijsinstellingen zijn elementen die van invloed zijn op succesvol studeren van jongeren met een functiebeperking. En dat kan en moet anders. Marieke de Koning, zelf ervaringsdeskundige als student met functiebeperking in het Hoger Onderwijs en werkzaam bij CrossOver, deelt haar ervaringen in drie delen. Vandaag deel 1.
Deze blog is in het kader van ‘oma vertelt’, want ik ben een Wajonger van 41. Niet alleen de Wajong groeit met me mee, maar mijn ziekte ook: op m’n tachtigste heb ik nog steeds jeugdreuma, wat een bofkont!
Inmiddels denk ik uitgevogeld te hebben hoe ik betaald werk kan combineren met een lastig lijf. Lees hier hoe ik van loonslaaf ZZP-er werd.
Toen ik op mijn 26e klaar was met mijn studie Lexicologie, besefte ik dat ik niet fulltime zou kunnen werken. Pas na flink zoeken en doorvragen kwam ik erachter dat er een wet bestond voor gevalletjes zoals ik. Want in mijn tijd, jongens en meisjes, was de Wajong een goed bewaard geheim.
(meer…)
Op 17 juli werd de campagne ‘Wajong Werkt’ van CNV Jongeren afgesloten. Voor de weblog van Kenniscentrum Crossover blikt Melanie de Zeeuw terug op haar tijd bij de Wajong-promotieteams.
Vanaf september 2008 heb ik deel uitgemaakt van de zogenaamde ‘promo-teams’. Deze promo-teams bestonden uit een groep Wajongers. Wij hebben in het afgelopen jaar ongeveer vijftig presentaties gegeven bij werkgevers door het hele land. Hoe dat ging lees je in deze blog.
(meer…)
Melanie de Zeeuw studeert volgend jaar af als Maatschappelijk Werkende. Op de weblog van CrossOver vertelt zij over haar ervaringen tijdens een stage als jobcoach.
Ik ben een ‘Wajonger’. Vanaf mijn vroege jeugd ben ik al bekend met JIA (in de volksmond ook wel ‘jeugdreuma’ genoemd). Sinds de puberteit heb ik ook heel veel ervaring met allemaal enge psychologen, orthopedagogen en andere –ogen. Heel fijn vond ik dat, een jonge meid die tegenover je zit: ‘Goh ik weet dat je het moeilijk hebt, maar ik begrijp je helemaal!’ Jaja..
Dus wat heb ik gedaan toen ik klaar was met mijn HAVO? Juist ja: de hulpverlening in! Dat kon ik namelijk veel beter dan al die net-afgestudeerde tuthola’s die je in alle omstandigheden helemaal begrijpen! Tenminste, dat denken ze zelf.
Dus nu is de tijd bijna aangebroken dat ik zelf een net-afgestudeerde tuthola ben die je in alle omstandigheden zal begrijpen! Maar in mijn ogen wel net een beetje beter dan al die anderen.
Twee jaar geleden was daar het moment dat ik stage moest lopen. Maar wat ga je dan doen? Alle Wajongers die ik tot dan toe gesproken had, hadden zulke negatieve ervaringen met re-integratiebureaus en jobcoaches. Dat ging ik dus doen: stagelopen als jobcoach!
(meer…)
Hanske Kroon doet bij communicatiebureau Mediamaal ervaring op als webdesigner. ‘Heel bijzonder’, zo zegt zij zelf. En een hele verbetering wanneer je het vergelijkt met haar eerdere baan, waar ze veel problemen ondervond in de omgang met haar collega’s…Kenniscentrum CrossOver vroeg Hanske haar ervaringen op te schrijven.
Momenteel zit ik in het reintegratietraject van UWV.
Bij Mediamaal zit ik op werkervaringsplek om ervaring op te doen als dove webdesigner.Ik ben vanaf mijn geboorte doof en gebruik zowel de gebarentaal als het Nederlands.
Tijdens een buro-overleg en of teamoverleg maak ik gebruik van een gebarentaal-tolk, zodat ik de vergaderingen goed kan volgen en op de hoogte blijf van de ontwikkelingen. Dat is echt onmisbaar, zeker in de wereld van communicatie, want het gaat zo snel in de communicatie-wereld. In het begin was ik wel beetje bang dat de communicatie niet echt lekker zou lopen ivm mijn doofheid, maar bij Mediamaal viel het mee. Ik merk wel dat de collega’s bij Mediamaal gewend zijn om iemand met een handicap te begeleiden tijdens de periode waarin de persoon met een handicap werkervaring opdoet. Het was voor mij heel bijzonder om te merken en meemaken, want tot nu toe heb ik niet veel positiefs meegemaakt in mijn carriere bij een rabobank, waar ik toen werkte. Voorheen moest ik altijd om aandacht vragen en vechten. Het kostte mij heel veel energie en frustratie, waarschijnlijk omdat het deels uit onwetenheid kwam, maar ook lag deels aan houding, waarin men niet echt open was voor de communicatieproblemen die doofheid meebracht. Sommigen denken dat doven echt dom zijn, omdat ze niet kunnen horen, wat natuurlijk onzin is. Doofheid staat los van de hersenen, zo ook bij mensen met een andere handicap. Dus ik ben blij dat ik bij Mediamaal terecht ben gekomen, want het is heel uniek en echt bijzonder dat zo’n bedrijf kansen biedt aan mensen met een handicap om werkervaring te kunnen opdoen voordat ze gaan solliciteren bij een bedrijf. Zo kunnen ze makkelijker doorstromen naar een betaalde baan. En dat zijn er niet echt veel bedrijven zoals Mediamaal in Nederland voor zover ik het weet. Ik zou heel mooi vinden wanneer er meer bedrijven komen die zulke werkervaringsplekken willen aanbieden op diverse vakgebieden.
